دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه جرج‌تاون در یک مطالعه تازه نشان داده‌اند که بخشی از مغز که در افراد بینا اطلاعات بصری را پردازش می‌کند، در افراد نابینای مادرزادی الگوی اتصالی منحصر‌به‌فرد و پایدار دارد. این الگو در قشر بصری اولیه به‌منزله اثر انگشت هر فرد است و در طول زمان ثابت می‌ماند.
یافته‌های این پژوهش پیامد‌های عمیقی برای درک گسترش مغز دارد و می‌تواند مبنای استراتژی‌های توانبخشی شخصی‌سازی شده و روش‌های بازیابی بینایی قرار گیرد. محققان سالها می‌دانستند که قشر بینایی در نابینایان به محرک‌های متنوعی از جمله لمس، بویایی، مکان‌یابی با صدا، باز‌خوانی حافظه و پردازش زبان واکنش نشان می‌دهد؛ اما رابط واحدی که این توابع را به هم پیوند دهد، تا به حال ناشناخته مانده بود.
مطالعه حاضر به رهبری لنیا آمارال و استریم آمیت، توضیحی قانع‌کننده ارائه می‌دهد تفاوت در نحوه سازمانده‌ی مغز در سطح فردی. استریم آمیت، سرپرست آزمایشگاه حسی و حرکتی جرج‌تاون، می‌گوید ما این سطح از تنوع در اتصالات عصبی قشر بینایی را در افراد بینا مشاهده نمی‌کنیم. اتصال قشر بینایی در بینایان نسبتا ثابت است، اما در افرادی که نابینا به دنیا می‌آیند الگوی اتصالات مغزی متفاوت‌تر و در طول زمان پایدار است؛ به‌گونه‌ای که می‌توان فرد نابینا را تنها از روی الگوی اتصال مغزی او شناسایی کرد.
این مطالعه شامل نمونه‌ای محدود از نابینایان مادرزادی بود که در طول دو سال تحت اسکن‌های مکرر ام‌آر‌آی قرار گرفتند. محققان با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری عصبی، اتصالات عصبی در سراسر مغز را تحلیل کردند. آمارال بیان کرد قشر بینایی در افراد نابینای مادرزادی، ثبات قابل‌توجه‌ی در الگوهای اتصال خود در طول زمان نشان می‌دهد. این الگوهای اتصال بر پایه فعالیت‌های روزمره فرد دچار تحول قابل‌توجه‌ی نمی‌شوند، بلکه منحصر‌به‌فرد و ثابت می‌مانند.
استریم آمیت افزود که این نتایج نشان می‌دهد مغز چگونه رشد می‌کند یافته‌های ما می‌کند که تجربیات بعد از تولد، مسیر‌های مختلفی را شکل می‌دهند که می‌تواند مغز را گسترش دهد، به‌ویژه اگر فرد بدون بینایی رشد کند. انعطاف‌پذیری مغز در این موارد، قشر بینایی را آزاد می‌کند تا برای کارکرد‌های متنوعی که از این ناحیه امکان‌پذیر است، توسعه یابد.
محققان معتقدند که درک الگوی اتصالات عصبی هر فرد، امکان ارائه راه‌حل‌های بهتر در حوزه توانبخشی و بازیابی بینایی را برای نابینایان فراهم می‌کند، چرا که هر یک الگوی عصبی منحصر‌به‌فرد خود را دارند.
