شاتل فضایی آتلانتیس در دوم اوت ۱۹۹۱ برای مأموریت اس‌تی‌اس-۴۳ به فضا پرتاب شد تا ماهواره رله و داده تی‌دی‌آر‌اس-۵ را مستقر کند.
برنامه‌ریزی اولیه پرتاب برای بیست و سوم ژوئیه تعیین شده بود، اما به بیست و چهارم ژوئیه به تأخیر افتاد تا مجموعه الک‌ترونیکی یکپارچه معیوب که کنترل جدا‌سازی مدارگرد خارجی را بر عهده داشت، تعمیر شود.
این مأموریت حدود پنج ساعت قبل از زمان بلند شدن در بیست و چهارم ژوئیه به دلیل نقص در کنترلر موتور مهم شماره سه مجددا به تعویق افتاد. کنترلر جانشین شده و تست گردید، سپس پرتاب برای اول اوت برنامه‌ریزی شد، اما به دلیل شرایط آب‌وهوایی نامناسب، آتلانتیس به محل راه‌اندازی بازگشت. در نهایت پرتاب در دوم اوت به انجام رسید.
محموله اصلی آتلانتیس، ماهواره ردیابی و رله داده پنجم (تی‌دی‌آر‌اس-۵) بود که حدود شش ساعت پس از پرواز مستقر گردید. محموله‌های ثانویه شامل لوله‌های حرارتی ایستگاه فضایی، ابزار خورشیدی شاتل، تجهیزات کنترل سختی مخزن (تی‌پی‌سی‌ئی) و تجهیزات برای آزمایش‌های پزشکی و علم مواد دیگر می‌بودند.
نهمین مأموریت شاتل آتلانتیس، نه روز به طول انجامید. این مأموریت به دلیل ارسال اولین ایمیل از فضا، قابل توجه بود.
در نهم اوت ۱۹۹۱، فضانوردان از طریق اپل‌لینک برای نوشتن ایمیلی از ماکینتاش پورتیبل در مرکز فضایی جانسون استفاده کردند. متن ایمیل حاوی این نوشتار بود
سلام زمین! سرنشینان اس‌تی‌اس-۴۳ سلام می‌رسانند. این اولین اپل‌لینک ارسالی از فضا است. ما اوقات خوبی داریم، کاش شما هم اینجا بودید. سوخت و هوا ( و RCS) بفرستید! خداحافظ (به اسپانیایی)، عزیزم… ما به‌زودی برمی‌گردیم!
