راهنمای جامع عفونت انگلی و تریکوموناس علائم، راههای انتقال و روشهای درمان, عفونت انگلی نوعی بیماری است که توسط موجوداتی تشکیل میشود که در بدن موجودات دیگر زندگی میکنند و برای تغذیه و زندهماندن به میزبان نیاز دارند. این عفونتها امکانپذیرند از طریق تماس با غذا، آب یا سطوح آلوده، نیش حشرات یا مصرف گوشت نیمپز رخ دهند و علائمی همانند تب، خستگی، علائم گوارشی، جوش پوستی یا علائم عصبی را به همراه داشته باشند.
عفونت انگلی چیست؟ عفونت انگلی هر بیماری یا شرایطی است که توسط انگلهایی که در بدن شما زندگی و تولیدمثل میکنند تشکیل میشود. این عفونتها طبق معمول جهت بیماری گوارشی با علائمی همانند اسهال و استفراغ بروز مییابند.
انواع عفونت انگلی عفونتهای انگلی میتوانند علل بیماریهای مختلفی در انسان شوند. این عفونتها از سادهترین تا پیچیدهترین فرمها را در بر میگیرند. در نهایت سه نوع مهم انگل علل ایجاد عفونت در انسان میشوند تکیاختهایها یا پرتوزوآ انگلهای تک سلولی هستند که میتوانند جهت عفونت خون، مجرای گوارشی، مغز، پوست، چشمها یا دیگر قسمتهای بدن شوند.
هلمینتها واژهای کلی برای کرمهای انگلی است که شامل کرمهای فلوک (ترماتور)، کرم نواری (سیستود)، کرم گرد (نماتود) و کرم سرخاردار (اکانتوسفالان) میشوند.
کنه، شپش و کک از این گروهاند و طبق معمول در قسمتهای دیگر بدن عفونت تشکیل نمیدهند. شایعترین عفونتهای انگلی عفونتهای انگلی فراوانی وجود دارد، از جمله کریپتوسپوریدیوزیس سیکلوسپوریازیس سیستی سرکوز استرونژیلوئیدازیس عفونت کرم نواری بیماری شاگاس لیشمانیوز شیستوزومیازیس علائم عفونت انگلی علائم عفونت انگلی به ناحیه دچار عفونت بستگی دارد.
ید یا عدم جهتیابی علائم پوستی همانند قرمزی، خارش، جوش یا زخم بعضی اوقات، عفونتهای انگلی به طوری پیشرفت میکنند که هیچ علامت یا نشانه خاصی از خود نشان نمیدهند.
این بدان معنی است که فرد میتواند با انگلی مبتلا باشد ولی هیچ گونه تحول قابل توجهی در حالت عمومی خود مشاهده نکند.
نحوه ابتلا به عفونت انگلی شما ممکن است به دلایل مختلفی دچار عفونت انگلی شوید، از جمله نوشیدن آب آلوده یا وارد شدن آن به دهان مصرف گوشت نیمپز مصرف غذای آلوده (همانند شستن غذا با آب آلوده) نیش حشره یا کنه یا دیگر حشرات حامل انگل سطوح آلوده رابطه جنسی محافظتنشده گرد و خاک آلوده برخی از عفونتهای انگلی میتوانند از مادر باردار به جنین منتقل شوند؛ از جمله توکسوپلاسموزیس و سیستیسرکوزیس.
عوامل خطر عفونتهای انگلی برخی عفونتهای انگلی همانند کرمهای سوزنی در سراسر جهان شایع میباشند. برخی عفونتهای انگلی، به علت فقدان سیستم بهداشتی، در نواحی خاصی از جهان شایع هستند.
برخی افراد بیشتر در معرض عفونت انگلی قرار دارند، از جمله کودکان و والدین یا مراقبین آنها افرادی با مشکل سیستم ایمنی همانند افراد مبتلا به ایدز، سرطان یا افرادی که از داروهای سرکوبکننده ایمنی استفاده میکنند تشخیص عفونت انگلی علائم عفونت انگلی میتواند همانند دیگر بیماریهای عفونی باشد. به همین علت برای تشخیص بیماری باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک با بازدید عفونت در مایعات و بافتهای بدن، عفونت انگلی را تشخیص میدهد.
برای این کار ممکن است از قسمتهای گوناگون بدن نمونهبرداری شود، از جمله مدفوع خون پوست یا دیگر بافتهای دچار خلط مایعات مغز و نخاع همچنین با دقت به علائم شما، ممکن است برای تشخیص عفونت انگلی از آزمایشهای دیگری همانند پرتوی ایکس، ام.آر.آی (MRI) یا سی.تی اسکن استفاده شود. درمان عفونت انگلی پزشک برای درمان عفونتهای انگلی گوناگون، داروهای متغیری تجویز میکند.
برخی اوقات، ممکن است برای درمان عفونت به ترکیبی از داروهای گوناگون نیاز داشته باشید. پزشک با دقت به عفونت خاص شما، بهترین درمان را تجویز میکند. برخی از عفونتهای انگلی تنها با مصرف دارو یا ترکیبی از داروها از بین میروند. برخی از عفونتهای پوستی، کنه و شپش با لوسین و شامپو درمان میشوند.
پیشگیری از عفونت انگلی برای کاهش احتمال ابتلا به عفونتهای انگلی میتوانید چند کار انجام دهید، از جمله مرتب دستهایتان را بشویید شستن دستها در زمان آمادهکردن غذا، قبل از خوردن غذا، سپس از رفتن به دستشویی و معاوضه پوشک اهمیت بسیار زیادی دارد. در زمان اسهال شنا نکنید قبل از شنا کردن در استخرهای عمومی، اجازه دهید حداقل دو هفته از درمان اسهالتان بگذرد.
عادات غذایی سالم را تمرین کنید نگهداری مناسب غذا را انجام دهید، گوشت را به خوبی بپزید و قبل از خوردن میوه و سبزیجات آنها را بشویید و پوست بگیرید. قبل از انجام رابطه جنسی از کاندوم یا دیگر راهحلهای محافظتی استفاده کنید. از خودتان در برابر نیش حشرات محافظت کنید لباس مناسب بپوشید، اسپری ضد حشره بزنید و در صورت نیاز زیر پشهبند بخوابید.
مسافری آگاه باشید در رابطه بیماریهای عفونی مقصد آگاه باشید و موارد ایمنی را مراعات کنید. در برخی موارد نیاز است قبل از سفر به منطقه مورد نظر داروهای پیشگیریکننده بخورید یا واکسن بزنید.
زمان مراجعه به پزشک اگر علائم عفونت انگلی دارید به پزشک مراجعه کنید و اطلاعات مورد نیاز را در اختیار پزشک قرار دهید، از جمله سفر تازه گزش توسط کنه، حشره شنا در آبی که ممکن است آلوده باشد خوردن یا نوشیدن غذایی که ممکن است آلوده باشد همچنین اگر علائم بیماری شدید را دارید به اورژانس مراجعه کنید، از جمله تب بالای ۴۰ درجه سانتیگراد تشنج گیجی یا عدم جهتیابی یرقان علائم کمآبی همانند تشنگی شدید، ادرار کم، ضعف یا ضربان قلب بالا عفونت انگلی واژن (تریکوموناس) تریکوموناس شایعترین عفونت مقاربتی غیروویروسی جهان است.
از آنجا که تریکوموناس بیشتر زنان را دچار میکند، به نام عفونت انگلی واژن هم شناخته میشود. هر فردی که رابطه جنسی دارد میتواند به تریکوموناس مبتلا شود. عفونت تریکوموناس با انگل تشکیل میشود و بیشتر افراد مبتلا به آن علائمی ندارند. نکاتی در رابطه با تریکوموناس تریکوموناس به بهداشت ضعیف ارتباطی ندارد، ولی از طریق روابط جنسی منتقل میشود. عفونت مجرای ادراری جهت تریکوموناس نمیشود.
به محض آلودهشدن ناحیه تناسلی به تریکوموناس، مقعد، دهان و دستهای شما هم آلوده میشود. تریکوموناس مسری است. افراد مبتلایی که به بیماری خود آگاه نیستند، میتوانند این بیماری را منتقل کنند. علائم تریکوموناس یکی از دلایل گسترش بالای تریکوموناس این است که طبق معمول علائمی ندارد. به همین علت، ممکن است قبل از اینکه فهمید بیمار هستید، آن را به فرد دیگری منتقل کنید.
علائم بیماری طبق معمول ۵ تا ۲۸ روز پس از تماس با انگل ظاهر میشود.
علائم تریکوموناس در مردان ترشحات کفهمانند از آلت تناسلی سوزش پس از انزال یا درد پس از ادرار کردن تحریک یا خارش درون آلت تناسلی علائم عفونت انگلی واژن در زنان زنان بیشتر از مردان علائم را تجربه میکنند، از جمله ترشحات واژنی نازک (یا کفی) سفید، زرد یا مایل به سبز بدبو تحریک، درد، قرمزی اطراف واژن درد و ناراحتی در زمان رابطه جنسی یا در زمان ادرار کردن راه انتقال تریکوموناس به محض ابتلا، عفونت میتواند از چند روش به دیگران منتقل شود، از جمله مقاربت رابطه مقعدی رابطه دهانی لمس ناحیه تناسلی (تماس پوستی) دقت داشته باشید که تریکوموناس از طریق اشتراک غذا و نوشیدنی، بوسیدن، دستدادن و دیگر تماسهای غیرجنسی منتقل نمیشود.
عوارض جانبی تریکوموناس تریکوموناس درماننشده میتواند احتمال ابتلا به اچ.آی.وی (HIV) را بالا ببرد. اچ.آی.وی درماننشده میتواند به ایدز منجر شود. زنان مبتلا به تریکوموناس و ایدز میتوانند آن را به شریک جنسی خود منتقل کنند. تشخیص عفونت انگلی واژن پزشک از راهحلهای مختلفی برای تشخیص بیماری استفاده میکند، از جمله معاینه بالینی پزشک ناحیه تناسلی و علائم شما را بازدید میکند.
این آزمایش برای زنان شامل معاینه لگن و برداشتن نمونه از مایعات واژنی است. ممکن است گردن رحم شما همانند توتفرنگی شده باشد که نشانه تریکوموناس است. تست آزمایشگاهی پزشک برای بازدید علائم عفونت، ترشحات واژنی یا آلت تناسلی مردان را در زیر میکروسکوپ مشاهده میکند. همچنین ممکن است برای بازدید دقیقتر نمونه را به آزمایشگاه ارسال کند. اگر تریکوموناس داشته باشید، ممکن است پزشک عفونت مقاربتی را هم بررسی کند.
در برخی موارد، ممکن است پزشک بدون معاینه آنتیبیوتیک تجویز کند. این موضوع معمولاً در مواردی است که شریک شما مبتلا به عفونت است و شما هم در معرض عفونت هستید. درمان تریکوموناس تریکوموناس صددرصد قابل درمان است. درمان تریکوموناس با آنتیبیوتیک انجام میشود تا انگل عامل عفونت کشته شود. بدون درمان، ممکن است تریکوموناس تا ماهها و سالها باقی بماند و خودبهخود از بین نمیرود.
تا وقتی که به عفونت مبتلا هستید، میتوانید آن را به شریک جنسیتان منتقل کنید. به همین علت، لازم است برای جلوگیری از برگشت عفونت هر دو فرد درمان شوند. داروی مربوط به تریکوموناس آنتیبیوتیک خوراکی تریکوموناس را میکشد. ممکن است پزشک برای شما مترونیدازول یا تینیدازول تجویز کند.
در طول درمان باید چند مسئله را در ذهن داشته باشید، از جمله مترونیدازول برای زنان باید به مدت ۷ روز تجویز شود، در حالی که تک دوز همان دارو نزدیک به ۹۵ درصد از مردان را درمان میکند برای جلوگیری از برگشت عفونت، شما و شریک جنسیتان باید هر دو درمان شوید باید تا یک هفته پس از پایان دارو از رابطه جنسی جلوگیری کنید تا انگل کاملاً کشته شود و علائم بیماری رفع شود.
رابطه جنسی زودهنگام میتواند باعث برگشت عفونت شود باید سه ماه پس از درمان به پزشک مراجعه کنید تا از نابودی عفونت اطمینان حاصل کنید عوارض جانبی درمان از مصرف الکل همراه با تینیدازول و مترونیدازول خودداری کنید. ترکیب این موارد میتواند باعث حالت تهوع و استفراغ شدید و افزایش ضربان قلب شود. همچنین ممکن است مصرف دارو باعث سوزش معده یا تشکیل طعم فلز در دهان شود.
پیشگیری از تریکوموناس اگر رابطه جنسی دارید برای پیشگیری از ابتلا به عفونت انگلی واژن برخی نکات را مراعات کنید، از جمله از کاندوم استفاده کنید به طور مرتب آزمایش عفونت مقاربتی و تریکوموناس را انجام دهید اگر تریکوموناس یا عفونت مقاربتی دارید آن را درمان کنید اگر تریکوموناس دارید از شریک جنسیتان بخواهید آزمایش دهد یک شریک جنسی داشته باشید برگشت تریکوموناس اگر به تریکوموناس مبتلا شده باشید، ممکن است در سه ماه آینده دوباره به آن مبتلا شوید.
برای جلوگیری از برگشت عفونت، باید شما و شریک جنسیتان هر دو درمان شوید. سپس از پایان دوره درمان تا یک هفته رابطه جنسی را به تأخیر بیندازید تا علائم کاملاً از بین برود.
زمان مراجعه به پزشک (برای تریکوموناس) در صورت داشتن برخی علائم به پزشک مراجعه کنید، از جمله ترشحات واژنی یا ترشحات پنیس (آلت تناسلی مردان) غیرمعمول ترشحات بدبو تحریک یا خارش ناحیه تناسلی قرمزی، سوزش یا ورم واژن رابطه جنسی دردناک تریکوموناس و بارداری اگر در دوران بارداری یا شیردهی هستید و تریکوموناس دارید، میتوانید برای درمان از مترونیدازول استفاده کنید. تریکوموناس درماننشده میتواند خطراتی به همراه داشته باشد.
تفاوت تریکوموناس و کلامیدیا تریکوموناس و کلامیدیا دو نوع گوناگون از عوامل بیماریزا میباشند که عفونتهای مقاربتی تشکیل میدهند. تریکوموناس یا یک انگل تک سلولی و عامل تشکیل تریکومونیازیس است. این شایعترین عفونت بیماریزای تکیاخته انسان در کشورهای صنعتی است. تریکومونیازیس یک بیماری شایع، اما قابل درمان و مقاربتی (STD) است. اکثر افرادی که دارای تریکومونیازیس میباشند علائم ندارند و نمیدانند که مبتلا شدهاند.
کلامیدیا از طرف دیگر، یک باکتری است که عفونتهای مقاربتی را تشکیل میدهد. کلامیدیا میتواند باعث علائمی همانند ترشحات غیرطبیعی و درد زمان ادرار کردن شود. در برخی از موارد، کلامیدیا میتواند باعث عفونتهای جدیتر شود، از جمله التهاب لگن و ناباروری. همانند تریکوموناس، تعداد بسیاری از افرادی که به کلامیدیا مبتلا میباشند، هیچ علامتی ندارند. هر دوی این عفونتها میتوانند از طریق رابطه جنسی منتقل شوند و هر دو قابل درمان میباشند.
اگر شما یا شریکتان علائمی از این عفونتها دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. درمان این عفونتها معمولاً با داروهای ضدمیکروبی انجام میشود. شما بگویید شما چه مقدار با عفونت انگلی آشنایی دارید؟ آیا تا به حال به انواع این بیماری مبتلا شدهاید؟ در صورت تمایل، میتوانید تجربه و نظرتان را در بخش ارسال دیدگاه برایمان بنویسید و این نوشته را از طریق شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید. لینک منبعها و و هشدار!
این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
