به گزارش روشنفکر در بیست و یکم آگوست ۱۹۴۵ فیزیک‌دان اهل ایالات متحده هری داغلیان در آزمایشگاه ملی لوس‌آلاموس در حین کار با هسته پلوتونیومی که به هسته شیطان معروف بود تحت تابش مرگبار قرار گرفت.
این هسته پس از تسلیم ژاپن و پایان نیاز‌های جنگی به لوس‌آلاموس منتقل شده بود. داغلیان در صبح روز حادثه تلاش می‌کرد با چیدن آجر‌های تنگستن‌کارباید به وزن ۴.۴ کیلوگرم در اطراف هسته پلوتونیوم یک بازتابنده نوترونی دستی بسازد تا جرم بحرانی مورد نیاز برای رسیدن به نقطه بحرانی کاهش یابد.
در حین جابه‌جایی آجر نهایی شمارشگر‌های نوترونی هشدار دادند که افزودن آن آجر سیستم را به حالت فوق‌بحرانی می‌رساند. داغلیان دستش را عقب کشید اما ناخواسته آجر را روی مرکز هسته رها کرد. از آنجا که مجموعه تقریبا در آستانه بحرانی بود این کار باعث شروع فوری واکنش زنجیره‌ای شد.
داغلیان بلافاصله واکنش نشان داد و سعی کرد آجر را جابه‌جا کند اما ناکام ماند. او ناچار شد بخشی از شمع تنگستن‌کارباید را جدا کند تا واکنش متوقف شود.
برآورد‌ها نشان می‌دهد داغلیان دوز تقریبی ۵۱۰ تابش نوترونی از بازده ۱۰ به توان ۱۶ شکافت دریافت کرده است. با وجود مراقبت‌های پزشکی شدید علائم مسمومیت تشعشعی در او ظاهر شد و خواهر و مادر بیوه‌اش برای مراقبت از او به بیمارستان منتقل شدند.
<figcaption class="wp-element-caption"دست تاول‌زده و سوخته هری داغلیان که ۳۰ آگوست ۱۹۴۵ بعد از دریافت دوز پرتو مرگبار عکس‌برداری شد. او ۱۶ روز بعد از این عکس درگذشت.
هری داغلیان به کما رفت و بیست و پنج روز پس از حادثه درگذشت. او نخستین قربانی مرگ‌ومیر ناشی از بمب هسته‌ای ثبت شده است. جسد او به نیو لندن بازگردانده و در قبرستان سدار گروو به خاک سپرده شد.
این تنها قربانی هسته شیطان نبود. لوئیس اسلوتین دومین دانش‌مندی بود که پس از قرارگیری در معرض تشعشعات رادیواکتیو این هسته جان خود را از دست داد.
