سحابی سر اسب رازهای یک غول گازی در قلب کهکشان, یکی از مشهورترین و جذابترین اجسام آسمان شب، سحابی سر اسب است که در فاصله هزار و پانصد سال نوری از زمین، در کانون صورت فلکی شکارچی (جبار) قرار دارد. این پدیده که با نام علمی بارنارد ۳۳ ( ۳۳) شناخته میشود، بخشی از یک ابر مولکولی عظیم و تاریک محسوب میشود.
شکل منحصر به فرد این سحابی برای نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم میلادی بر روی صفحات عکاسی ثبت گردید و از آن زمان تاکنون به یکی از محبوبترین اهداف عکاسان نجومی تبدیل شده است. تحلیل تصویر روز ناسا از سحابی سر اسب درخشش قرمز رنگی که این سحابی را در آغوش گرفته، ناشی از گاز هیدروژن یونایز شده در پسزمینه آن است.
ستاره درخشان سیگما شکارچی با اشعه ماوراء بنفش خود، این گاز را تحریک کرده و باعث میشود در باند هیدروژن-آلفا به رنگ قرمز درخشان بیاید. تیرهبودن برجسته سحابی سر اسب ناشی از وجود غبارهای غلیظ بین ستارهای است که نور ستارههای پسزمینه را جذب و پراکنده میکنند. علاوه بر این، بخش پایین گردن این سحابی یک سایه محسوس به سمت چپ تصویر میاندازد که به عمق و زیبایی بصری این اثر کیهانی میافزاید.
میدانهای مغناطیسی قدرتمند، حاصل از تعاملات پیچیده میان ابر مولکولی و گازهای یونایز شده، جریانهای گازی خارج شده از سحابی را هدایت میکنند. این جریانها در پیشزمینه تصویر به صورت رگههای باریک و دراز نمایان میشوند. در پایه سحابی، نقاط درخشان کوچک مشاهده میشوند که در واقع ستارههای نوظهور در مراحل اولیه شکلگیری هستند. امتداد ظاهری این سحابی در آسمان حدود ۳.۵ سال نوری برآورد شده است.
نوری که اکنون از این سحابی به چشمان ما میرسد، مسیری معادل هزار و پانصد سال نوری را طی کرده است. این بدان معناست که ما این ناحیه کیهانی را به همان حالتی میبینیم که در گذشته دور داشته است، در لحظهای که نور سفر طولانی خود را به سمت زمین آغاز کرده بود. این تصویر فوقالعاده توسط رصدخانه چایلسکوپ واقع در کوهستانهای شیلی ثبت شده است.
