اسکای‌لب در مه ۱۹۷۳ با موشک ساترن به مدار پایین زمین راه‌اندازی شده بود. این ایستگاه متشکل از ماژول فضاپیمای آپولو و ماژول خدماتی بود که به هم متصل شده بودند. ماژول خدمات شامل رصدخانه خورشیدی، کارگاه آموزشی و چندین آزمایشگاه علمی می‌شد.
ظرفیت ایستگاه اسکای‌لب سه نفر بود و از سه مأموریت حمایتی برخوردار گردید. مأموریت اول ۲۸ روز، مأموریت دوم ۵۸ روز و مأموریت سوم ۸۴ روز به طول انجامید.
در طول این مأموریت ۵۹ روزه، خدمه‌ای متشکل از سه فضانورد به تعمیر و نگهداری ایستگاه فضایی ادامه دادند، آزمایش‌های علمی و پزشکی گسترده‌ای را انجام دادند، یک سپر خورشیدی دوقطبی نصب کردند و رکورد قبلی حضور در فضا را بیش از دو برابر کردند.
مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا، موشک‌های ساترن را برای چهار مأموریت اسکای‌لب فراهم آورد و تعداد زیادی از آزمایش‌های ایستگاه فضایی را هدایت کرد. امروزه، مرکز ادغام عملیات محموله بار در مارشال به‌عنوان مرکز علمی برای ایستگاه فضایی بین‌المللی فعالیت می‌کند.
این مرکز ۲۴ ساعته و ۳۶۵ روز در سال برای حمایت از آزمایش‌های علمی آزمایشگاه‌ی در مدار فعال است. پس از ۲۰ سال حضور مستمر انسان در فضا، ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها می‌دان ثابت فضایی و پله‌ای برای دستیابی به اهداف برنامه آرتمیس باقی مانده است.
