سلامتی

ورزشکاران مشهور مبتلا به ADHD؛ از سیمون بایلز تا مایکل فلپس

ورزشکاران مشهور مبتلا به ADHD؛ از سیمون بایلز تا مایکل فلپس, بسیاری از افراد با اختلال بیشفعالی و کمتوجهی (ADHD) نگرانند که این حالت بر عملکرد ورزشی آنها تأثیر منفی بگذارد. اما واقعیت این است که دنیای ورزش پر است از قهرمانانی که با این ویژگی عصبی-تطبیقی به اوج موفقیت رسیدهاند. تحقیقات نشان میدهد ADHD نهتنها مانع پیشرفت ورزشی نیست، بلکه در بسیاری از موارد میتواند به عنوان یک مزیت رقابتی عمل کند.

آمارها حاکی از آن است که درصد قابلتوجهی از ورزشکاران نخبه با این اختلال زندگی میکنند و در رشتههای مختلف برند شدهاند. در این مقاله لیستی از ۱۷ ورزشکار برجسته را معرفی میکنیم که با وجود ADHD، رکوردها شکسته و مدالهای المپیک کسب کردهاند.

اریخ آمریکا و برنده مدال آزادی رئیسجمهوری در سال ۲۰۲۲، یکی از معروفترین چهرههای مبتلا به ADHD است.

پس از افشای پروندههای پزشکیاش توسط هکرهای روسی در ۲۰۱۶، بایلز با شجاعت اعتراف کرد که از کودکی با این اختلال زندگی میکند و داروی مخصوص مصرف میکند. او در یک توییت تأکید کرد ابتلا به بیشفعالی و مصرف دارو برای آن، هیچ خجالتی ندارد. ۲. زک ویلسون؛ ستاره راگبی با تمرکز فوقالعاده زک ویلسون، یکی از بازیگران برجسته فوتبال آمریکایی (راگبی)، از کودکی با ADHD تشخیص داده شده است.

لپس؛ پرافتخارترین المپیکی تاریخ با ۲۸ مدال المپیک، مایکل فلپس نماد پیروزی در برابر ADHD است.

[elementor-template id="10450"]

در خاطراتش نوشته کودک بودم از دیوارها بالا میرفتم؛ همه میدانستند انرژی بیکران دارم. ورزش — از بیسبال تا شنا — راه تخلیه این انرژی بود. فلپس اثبات کرد که هدایت انرژی بیشفعالی به سمت ورزش، میتواند پایهساز رکوردهای جهانی شود. ۴. آدام پیتی؛ شناگر برگشتی با مدال نقره پاریس ۲۰۲۴ شناگر بریتانیایی آدام پیتی، صاحب مدال طلای المپیک، به صراحت درباره ADHD خود سخن گفته و آن را یکی از دلایل موقت کنارهگیری از استخر دانسته.

از بزرگترین کوورتربکهای تاریخ NFL، تشخیص ADHD را سالها پس از بازنشستگی دریافت کرد.

او در کتابش مینویسد کاش از کودکی میدانستم؛ میتوانستم از استعدادهای تحصیلیام هم بهره ببرم. داستان او اهمیت تشخیص و درمان زودرس را برجسته میکند. ۶. کوین گارنت؛ ستاره NBA و عضو تالار مشاهیر کوین گارنت در طول ۲۱ فصل در NBA بازی کرد و ۲۰۲۰ وارد تالار مشاهیر شد. تشخیص ADHD و دِسلکسیا در او در سالهای پایانی انجام گرفت، اما او با انضباط و تمرین مداوم، یکی از قویترین پاور فورواردهای تاریخ بسکتبال شد. ۷.

میشل کارتر؛ رکورددار پرتاب وزنه زنان میشل کارتر، اولین زن آمریکایی برنده مدال طلای المپیک در پرتاب وزنه (ریو ۲۰۱۶)، از کودکی با ADHD و دِسلکسیا زندگی میکرد. او بیش از ۲۵ سال در سطح حرفهای رقابت کرد و تا ۲۰۲۲ رکورد ملی را در اختیار داشت. کارتر نماد مدیریت موفق ADHD در ورزشهای قدرتی است. ۸.

مالی سایدل؛ دونده ماراثن و برنده مدال برنز المپیک مالی سایدل در المپیک توکیو ۲۰۲۰ (برگزار شده در ۲۰۲۱) مدال برنز ماراثن را گرفت و در همان سال سریعترین زن ماراثن نیویورک شد. تشخیص ADHD او در ۲۰۲۲ انجام گرفت؛ او میگوید تنها در تمرینات سنگین دویدن، ذهنم آرام میشود. ۹. آلیسا سیلی؛ قهرمان سهگانه پارالمپیک سیلی علاوه بر ADHD، با ناهنجاری کیاری (مال مغزی) هم زندگی میکند.

[elementor-template id="10537"]

او در بزرگسالی تشخیص گرفت و میگوید در مدرسه پنج کار همزمان میکردم؛ ذهنم ده میلیون فکر داشت. او اثبات کرد که هیچ مانع جسمی یا عصبی نمیتواند اراده فولادین را متوقف کند. ۱۰. جاستین گاتلین؛ اسپرینتر پنجمدالی المپیک جاستین گاتلین، صاحب ۵ مدال المپیک در دو سرعت، پس از تست مثبت آمفتامین و تعلیق موقت، افشا کرد که برای درمان ADHD تحت مراقبت پزشکی بوده است.

او میدان مسابقه را مکانی میداند که انرژی او چندبرابر شده و تمرکز کامل را تجربه میکند. ۱۱. بریتنی گرینر؛ ستاره WNBA و دو برابر المپیک بریتنی گرینر، ۸ بار برنده لیگ WNBA و دو بار طلای المپیک، در ۲۰۲۲ در روسیه بازداشت شد. وکیلان او ابتلای او به ADHD را دلیل ناخواسته داشتن روغن حشیش عنوان کردند. گرینر نشان داد که با وجود چالشهای حقوقی و عصبی، همچنان در اوج استعداد باقی میماند. ۱۲.

کریس مازدر؛ لژسوار مدالبرنده المپیک زمستانی کریس مازدر، چهار بار المپیکچی و برنده مدال نقره پینگچانگ ۲۰۱۸، از کودکی با ADHD آشنا شد. او لژسواری را داروی طبیعی خود مینامد تنها جایی که میتوانم کاملاً تمرکز کنم، مسیر یخ است. ۱۳. کامی گراناتو؛ پیشگام هاکی روی یخ بانوان کامی گراناتو، کاپیتان تیم طلای المپیک ۱۹۹۸ و عضو تالار مشاهیر هاکی آمریکا، در بزرگسالی متوجه ADHD خود شد.

او میگوید بیشفعالی ضعف و قوت دارد، اما چیزی است که من را ساخته؛ با هیچچیز عوضش نمیکنم. ۱۴. آندره تورس؛ از لیگهای کوچک تا قهرمانی سری جهانی آندره تورس بیش از یک دهه در لیگهای مینور بازی کرد تا با آغاز درمان ADHD، مسیر شغلیاش دگرگون شد. ۵ سال پس از درمان، به ج سانفرانسیسکو پیوست و قهرمان سری جهانی شد. او داروهای درمانی را کلید مدیریت علائم میداند. ۱۵.

لوییس اسمیت؛ ژیمناست سهباره المپیکچی لوییس اسمیت با یک مدال طلا و یک برنز المپیک، علاوه بر مدالهای جهانی و اروپایی، از موفقترین ژیمناستهای اسپانیاست. تشخیص ADHD در ۷ سالگی برایش آمد و ورزش را ابزار کنترل انرژی دانست. او ۲۰۱۸ بازنشست شد اما الگوی ماندگار باقی گذاشت. ۱۶. نیکولا آدامز؛ اولین زن طلای المپیک بوکس نیکولا آدامز، برنده طلای بوکس در لندن ۲۰۱۲ و ریو ۲۰۱۶، در ۱۵ سالگی با ADHD آشنا شد.

انرژی بیپایان و تلاشهای بیوقفه او، او را به نماد قدرتی برای زنان در بوکس تبدیل کرد. او ۲۰۱۸ بازنشست شد اما تأثیرش ادامه دارد. ۱۷. اشلی مکنزی؛ جودوکار مدالبرنده کامنولتی اشلی مکنزی، نماینده بریتانیا در سه المپیک، در ۲۰۲۲ طلای بازیهای کامنولتی را گرفت. تشخیص ADHD در کودکی و تمرین جودو به عنوان راهکار کنترل حرکتی، او را به سطح جهانی رساند. او در تلویزیون نیز حضور فعال دارد.

ADHD پایان راه نیست؛ آغاز مسیر متفاوتی است این ۱۷ قهرمان ثابت کردند که ADHD مانع موفقیت ورزشی نیست؛ بسیاری از آنها معتقدند ویژگیهای این اختلال — مانند هیپرفوکوس، انرژی بالا و خلاقیت — در ورزش مزیت شده است. اگر شما یا آشنایانی با ADHD زندگی میکنید، بدانید که ورزش میتواند بهترین کانال هدایت انرژی و تقویت تمرکز باشد. تجربه خود را با ما در میان بگذارید. منبع هشدار!

این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعتگیری از آن ملزم است با پزشک یا متخصص مشورت کنید. اطلاعات بیشتر

نوشته های مشابه