پژوهشگران دانشگاه کپن‌هاگ با مطالعه‌ای روی موش‌ها، یک مسیر ارتباطی ناشناخته بین سیستم‌های عصبی درونی و بیرونی را آشکار کردند که می‌تواند توضیح دهد هاله‌های میگرن چگونه باعث سردرد می‌شوند. این کشف در نشریه ساینس منتشر شده و چشم‌انداز توسعه داروهای هدفمند‌تر برای بیماران را فراهم آورده است.
مکانیسم ناشناخته هاله و سردرد میگرن
یک‌سوم از افراد مبتلا به میگرن، قبل از آغاز سردرد با هاله‌ای بصری روبرو می‌شوند که ناشی از یک موج فعالیت ناهنجار در قشر مغز است. تا کنون مشخص نبود که این فعالیت درون مغز چگونه بر گیرنده‌های درد در اعصاب پیرامونی تأثیر می‌گذارد، زیرا مغز توسط سد خونی از محیط اطراف جدا شده است.
عقده سه‌قلو یکی از مراکز عصبی کلیدی در پایه جمجمه است که اطلاعات حسی صورت و آرواره‌ها را به مغز منتقل می‌کند. دانشمندان پیش‌تر گمان می‌کردند این عقده خارج از سد خونی قرار دارد و با مایع نخاعی-مغزی تماس ندارد، اما یافته‌های جدید این تصور را رد کرده‌اند.
مایع نخاعی-مغزی پیامد‌های هاله را به اعصاب درد می‌رساند
تصویربرداری لحظه‌ای روی موش‌ها نشان داد که مایع نخاعی-مغزی مولکول‌های سیگنال‌دهنده را مستقیما از قشر بینایی مغز، به‌ویژه در ناحیه مربوط به هاله میگرن، به ریشه عقده سه‌قلو در همان سمت سر منتقل می‌کند. این ریشه‌ها فاقد پوشش محافظتی محکم هستند و اجازه نفوذ مولکول‌ها را می‌دهند.
تحلیل مایع نخاعی-مغزی پس از بروز هاله، حضور پپتید مرتبط با ژن کلسی‌تونین (CGRP) و مولکول‌های الت‌هابی دیگر را آشکار کرد که از قشر مغز پس از موج فعالیت ناهنجار رها شده‌اند. این مولکول‌ها مستقیما اعصاب درون عقده سه‌قلو را تحریک کرده و سردرد یک‌طرفه میگرن را آغاز می‌کنند.
پژوهشگران تأکید دارند که اگرچه جذب مایع نخاعی-مغزی در عقده سه‌قلو عامل آغازین سردرد است، اما ادامه درد باید مکانیسم‌های دیگری داشته باشد، زیرا مایع به سرعت به حالت عادی بازمی‌گردد. این درک نوین می‌تواند پایه توسعه درمان‌هایی باشد که برای بیماران بی‌واکنش به داروهای فعلی موثرتر واقع شوند.
