این ماهواره که در دو ماژول جداگانه برای پرتاب آماده شده بود، ابتدا از طریق جاده به فرودگاه اسخیپول منتقل گردید. در آنجا انتگرال در محفظه بار یک هواپیمای آنتونوف ای‌ان ۱۲۴ بارگیری شد و پس از توقفی در مسکو، در همان روز به فرودگاه یوبیلینی قزاقستان رسید.
در مرحله نهایی، قطاری حامل کانتینر‌های ماهواره از فرودگاه به تأسیسات بایکونور حرکت کرد. برای جلوگیری از هر‌گونه صدمه، این انتقال ۲۰ کیلوم‌تری بیش از ۶ ساعت طول کشید.
ماهواره انتگرال در اکتبر ۲۰۰۲ راه‌اندازی شد و در چهار ماه اول فعالیت، چهار انفجار پرتو گاما را در می‌انه می‌دان دید خود ثبت کرد. این فضاپیما برای تصویربرداری و طیف‌سنجی از منابع کیهانی طراحی شده و در محدوده انرژی مگا‌الک‌ترون‌ولت، حساس‌ترین رصدخانه پرتو گاما در فضا محسوب می‌شود.
ابزار‌های این فضاپیما می‌دان دید بسیار وسیعی دارند که به طور اختصاصی برای تشخیص تابش اشعه گاما از منابع گذرا سودمند است، زیرا می‌توانند به طور مداوم بخش‌های بزرگی از آسمان را رصد کنند.
این مشاهدات دقیق، چشم‌انداز قابل‌توجه‌ی از انفجار‌های پرتو گاما را در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد. این انفجار‌ها به صورت اتفاقی رخ می‌دهند، در عرض چند ثانیه محو می‌شوند و در عین حال با شدتی معادل می‌لیون‌ها می‌لیون خورشید می‌درخشند.
حساسیت بالا و دقت ابزار‌های انتگرال امکان شناسایی این اجرام آسمانی را فراهم کرد، در حالی که تلسکوپ‌های دیگر برای بیش از سی سال تنها مهی مرموز و تصاویر تاری از پرتو‌های گاما را دیده بودند.
در مارس ۲۰۲۳، عملیات علمی انتگرال تا پایان سال ۲۰۲۴ تمدید شد که با فعالیت دو ساله آن تا ورود مجدد تخمینی در فوریه ۲۰۲۹ ادامه خواهد یافت.
