تحلیل ناکامی پرسپولیس در برابر النصر؛ چرا سایه علی پروین بر سر رضا درویش افتاده است

تحلیل ناکامی پرسپولیس در برابر النصر؛ چرا سایه علی پروین بر سر رضا درویش افتاده است؟, بازی پرسپولیس در برابر النصر عربستان، پایانِ تلخی برای تیم سرخپوشان تهران به همراه داشت. در لحظاتی که سوت پایان مسابقه دمیده میشد، کانال رسمی باشگاه خبری را منتشر کرد که توجه افکار عمومی را از حذف احتمالی به سمت رکورد تاریخی امید عالیشاه معطوف ساخت.

رانی ثبت کرده که فوتبال ایران سالها متوقف بود یا تیمها در یک فصل تنها ۱۰ تا ۱۵ بازی انجام میدادند.

او در تمام این سالها تنها ۹ بار معاوضه شد و نماد وفاداری و استقامت بود.

سایه گذشته بر حال پرسپولیس خشم هواداران از تساوی و حذف احتمالی، به سمت رضا درویش و سپس علی پروین سوق یافت. برخی طرفداران، مشورتهای احتمالی پروین را عامل ناکامیهای اخیر خواندند. این در حالی است که پروین در حال حاضر سمتی رسمی در باشگاه ندارد و نباید بار مسئولیت نتایج بر دوش او گذاشته شود.

تاریخچه او پر از افتخارات است؛ از قهرمانیهای متوالی در دهه ۶۰ تا هدایت تیم ملی، اما خاطره فینال جام درجام ۱۳۷۲ در برابر نیسان ژاپنی، اولین زخم عمیق انتقادات رسانهای به او بود. پرسپولیس امروز؛ تیمی بیراهحل با گذشت سه دهه، پرسپولیس در یک بازی حساس دیگر، تصویر تیمی را ترسیم کرد که راهحل تهاجمی ندارد. شوت سعید مهری که میتوانست سرنوشت را تغییر دهد، با حاشیهای ناچیز به اوت رفت و خشم هواداران را به اوج رساند.

انتقادات از درویش به سمت پروین کشیده شد، در حالی که رفاقت دیرینه این دو نباید مبنای اتهامات بیپایه قرار گیرد. ضرورت تفکیک احساسات از واقعیت ناکامی و پیروزی بخش جداییناپذیر فوتبال هستند. قضاوت لحظهای و احساسی، بنای محکمی برای نقد نمیسازد. به جای تبدیل شب تساوی به صحنهای برای توهین به چهرههای تاریخی، بهتر بود دستاوردهای علی پروین و رقم ۲۷۹ بازی او تجلیل میشد.

مردی که با تمام اشتباهات احتمالی، همچنان میتواند با افتخار بگوید روی دست من نیاد!