تکنولوژی

>> تلسکوپ جیمز وب نخستین óm کوتولههای قهوهای احتمالی را در فراسوی کهکشان راه شیری رصد کرد

>> تلسکوپ جیمز وب نخستین óm کوتولههای قهوهای احتمالی را در فراسوی کهکشان راه شیری رصد کرد > گروهی از اخترشناسان با بهرهگیری از دادههای تلسکوپ فضایی جیمز وب، برای نخستین بار یک جمعیت بزرگ از کوتولههای قهوهای احتمالی را در خارج از کهکشان راه شیری شناسایی کردهاند. این دستاورد با انتشار نتایج مشاهدات توسط آژانس فضایی اروپا (ESA) رسماً اعلام شد.

تلسکوپ جیمز وب با دارا بودن حساسیت و قدرت تفکیک فضایی بینظیر، گشایش پنجرهای جدید در کشف اجرام با تلسکوپهای پیشین فراهم آورده است. بسیاری از این اجرام، کلیدهای درک آغاز و تکامل کیهان را در خود جای دادهاند. پیش از این اکتشاف، حدود ۳۰۰۰ کوتوله قهوهای در بستر کهکشان ما ثبت شده بود، اما اکنون چندین نمونه احتمالی در فاصله ۲۰۰ هزار سال نوری از زمین، در محدوده کهکشان ابر ماژلانی کوچک، به چالش کشیده شدهاند.

دانشمندان التأکید دارند که رصد این أجرام تنهابا لطف حساسیت استثنایی جیمز وب در یک باند طول موج خاص محقق شده است. این سطح از دقت و عمق مشاهدات، نه تنها با تلسکوپهای زمینی فعلی امکانپذیر نیست، بلکه در آینده نزدیک نیز از دسترس آنها خارج خواهد ماند. کوتوله قهوهای چیست؟ کوتولههای قهوهای اجرام غریبی هستند که نه در زمره سیارات قرار میگیرند و نه ستارههای کامل.

این اجسام آزاد، با جرمی معادل ۱۳ تا ۷۵ برابر جرم سیاره مشتری، در دام نیروی گرانش هیچ ستارهای محبوس نیستند. با وجود اینکه ابعاد آنها از گازیهای غولپیکر بزرگتر است، اما جرم آنها برای آغاز واکنشهای م هستهای و درخشش پایدار ستارهمانند کافی نیست. به همین دلیل، گاه به آنها ستارههای ناکام نیز میگویند. شواهدی بر رویهی تشکیل ستارهمانند این جمعیت جدید در بستر یک خوشه ستارهای کشف شده است.

این موضوع نظریهی رایج را تقویت میکند که کوتولههای قهوهای همانند ستارهها، از فرودامنهی ابرهای مولکولی به وجود میآیند، با تفاوت اینکه نتوانستهاند جرم ه برای تبدیل شدن به ستارهی اصلیمرتبه را جذب کنند. رابطه با مسئله جرم گمشده کیهان برخی محققان فرضیه دارند که بخش قابل توجهی از جرم کیهان در این اجسام تاریک انباشته شده است.

[elementor-template id="10450"]

از آنجا که کوتولههای قهوهای تقریباً هیچ نور مرئیای منتشر نمیکنند، میتوانند کاندیدهای مناسبی برای حل معضل جرم گمشده باشند؛ مسالهای که تاکنون عمدتاً با نظریه ماده تاریک توضیح داده میشد. محیط کهنهی خوشه NGC ۶۰۲ مکان کشف، خوشه ستارهای NGC ۶۰۲ در همجوانی کهکشان ابر ماژلانی کوچک است.

رصدهای پیشین تلسکوپ هابل وجود ستارههای جوان و کمجرم فراوان در این خوشه (که به خوشه صدف نیز معروف است) را آشکار ساخته بود، اما جیمز وب نگاهی عمیقتر و جزئیتر به این ناحیه داشته است. بر اساس مشاهدات تازه، این خوشه در محیطی قرار دارد که شرایط آن شبیه به کیهان اولیه است.

مطالعه کوتولههای قهوهای در چنین بستر از پیشگاه، میتواند بینشهای تازهای درباره سازی ستارهها و سیارات در دوران اول کیهان، میلیاردها سال پیش، به ارمغان بیاورد. >>

نوشته های مشابه