در دهم آگوست سال ۱۶۷۵، پادشاه بریتانیا چارلز دوم سنگ بنای رصدخانه سلطنتی گرینویچ در لندن را به طور رسمی گذاشت

از آنجا که اروپایی‌ها برای کاوش در جهان و تجارت با سایر کشور‌ها به دریا‌ها مراجعه می‌کردند، اطلاعات نجومی با دقت بالا برای ناوبری، نقشه‌برداری و زمان‌سنجی ضروری شده بود؛ این ضرورت‌ها مبنای تأسیس رصدخانه گرینویچ گردید.

معماری و ساخت

کریستوفر رن، معمار مشهور، پیشن‌هاد داد که از بقایای قلعه گرینویچ برای مکان رصدخانه تازه استفاده شود. این محل مزایایی داشت از جمله پایه‌های محکم قلعه کهن و قرار داشتن در یک پارک سلطنتی. رن بر طراحی ساختمان نیز نظارت داشت.

این پروژه به دلیل محدودیت بودجه با دقت فرا‌وان پیش می‌رفت. در ساعت ۳ و ۱۴ دقیقه بعدازظهر روز ۱۰ آگوست ۱۶۷۵، اولین سنگ بنای رصدخانه سلطنتی قرار گرفت و در کمتر از یک سال، یعنی در ۱۰ ژوئیه ۱۶۷۶، جان فلمستید همراه دو خدمتکار خود به آنجا رفت تا رصد‌های جدی خود را آغاز نماید.

فلمستید در طول چهل سال در خانه‌ای زندگی کرد که بعدا به نام او مشهور شد و بیش از ۵۰ هزار رصد ماه و ستارگان را از ساختمان مجاور انجام داد. خانه فلمستید نخستین بخش رصدخانه بود که برای ستاره‌شناس سلطنتی و پذیرایی مهمانان ساخته شده بود. این خانه سال‌ها سکونتگاه کودکان، خدمتکاران، آشپز‌ها، پرستاران و ستاره‌شناسان بود و با گذشت زمان گسترش یافت و ساختمان‌های جدیدی به مجموعه اضافه شد.

ستاره‌شناسان سلطنتی و طول جغرافیایی

جان فلمستید به مدت ۴۲ سال سمت منجم سلطنتی را بر عهده داشت. در نزدیک به ۳۰۰ سال فعالیت رصدخانه، تنها ۹ ستاره‌شناس سلطنتی دیگر در گرینویچ خدمت کردند. دو نفر اول، یعنی جان فلمستید و ادموند هالی، تمام ستارگان قابل مشاهده در هر دو نیم‌کره را ترسیم نمودند. از آنجا که نجوم و زمان‌سنجی به طور جدایی‌ناپذیر به هم گره خورده‌اند، رصدخانه سلطنتی در توسعه ساعت‌های دقیق نقش کلیدی ایفا کرد.

در دهه ۱۷۶۰، ارائه جداول نویل مسکلین برای تعیین طول جغرافیایی در دریا با کمک ابزار‌های نجومی و کرونومتر‌های جان هریسون، امکان ترسیم نقشه جهان با دقت علمی نوین را فراهم آورد.

رصدخانه سلطنتی گرینویچ در قرن ۲۰ و پس از آن

در قرن نوزدهم مشخص شد که رصدخانه باید از گرینویچ منتقل شود. آلودگی هوا و نور لندن و ارتعاشات ناشی از خطوط قطار تازه، تداخلی در مشاهدات مغناطیسی ایجاد می‌کردند.

انتقال یک حرکت برنامه‌ریزی شده بود، اما با آغاز جنگ جهانی دوم به تعویق افتاد. در طول جنگ نیز رصدخانه صدمه یک بمب را متحمل شد. سرانجام رصدخانه در قلعه هرستمن‌زو مستقر گردید و در سال ۱۹۵۳، محل گرینویچ بخشی از موزه ملی دریایی شد.

خانه فلمستید در سال ۱۹۶۰ برای عموم باز شد و ساختمان‌های دیگر نیز در سال ۱۹۶۷ به همین سرنوشت دچار شدند. پس از باز‌سازی‌های گسترده، رصدخانه سلطنتی در سال ۲۰۰۷ با گالری‌های مدرن و یک مرکز آموزشی بازگشایی گردید.

<figcaption class="wp-element-caption"خانه فلمستید

<figcaption class="wp-element-caption"ساختمانی که منشأ نصف النهار اولیه گرینویچ را در خود جای داده است و با نوار برنجی در پیش‌عرصه اشکار شده است.