نهم آگوست ۱۹۷۵، مأموریت فضایی کاس-بی به عنوان نخستین پروژه آژانس فضایی اروپا برای مطالعه منابع پرتو گاما راه‌اندازی شد. این ماهواره موفق به تهیه کاتالوگ ۲سی‌جی شد که فهرستی کامل از منابع پرتو گاما در دیسک کهکشان راه شیری را در بر می‌گرفت.
ایده این مأموریت نخستین بار در اواسط دهه ۱۹۶۰ توسط جامعه علمی اروپا مطرح و در سال ۱۹۶۹ توسط شورای ای‌اس‌آر‌او (ESRO) تصویب گردید. کاس-بی یک ماهواره مجهز به آشکارساز‌های پرتو گاما بود که توسط ناسا به نمایندگی از ای‌اس‌آر‌او به فضا پرتاب شد.
این مأموریت در ۲۵ آوریل ۱۹۸۲ به پایان رسید، پس از آنکه ماهواره به مدت ۶.۵ سال – چهار سال بیش‌تر از زمان پیش‌بینی شده – فعال باقی ماند و حجم داده‌های پرتو گاما را ۲۵ برابر افزایش داد.
مأموریت کاس-بی یکی از موفق‌ترین مأموریت‌های فضایی تاریخ محسوب می‌شود، هرچند که هیچ تلسکوپ نوری یا ابزار دقیق علمی دیگری نداشته است. این ماهواره تنها یک وظیفه داشت تعیین جهت ستارگان و اجرام آسمانی و اندازه‌گیری شدت انتشار پرتو گامای آن‌ها.
یکی از مهم‌ترین دستاورد‌های این ماهواره، مشاهده ماکیان ایکس یک بود، یک سیاهچاله دوتایی پرتو ایکس پرجرم که در فاصله حدود ۶ هزار سال نوری از خورشید قرار دارد.
<div class="wp-block-image"
