ویژگیها و قابلیتهای جنگنده روسی سوخو-۳۵ در یک نگاه, به گزارش رسانههای داخلی و به نقل از کییف پست، این رسانه اوکراینی مدعی شده است که روسیه مجوز مونتاژ جت جنگنده سوخو سو-۳۵ را به ایران داده و در حال آمادهسازی برای راهاندازی کارخانه مونتاژ است. میدل ایست اسپکتیتور نیز در خبری اعلام کرده دو فروند سوخو-۳۵ به صورت قطعات به ایران تحویل داده شده و قرار است توسط مهندسان ایرانی مونتاژ و برای بهرهبرداری آماده شوند.
بر اساس گزارش کییف پست، مجوز روسیه به ایران که اجازه ساخت ۷۲ فروند ۳۵ و تعداد نامعلومی ۳۰ را میدهد، در جریان نشست بریکس که از ۲۲ تا ۲۴ اکتبر در کازان روسیه برگزار شد، نهایی گردید. سوخو-۳۰ و سوخو-۳۵، دو نمونه از پیشرفتهترین جنگندههای چندمنظوره روسیه هستند که توسط ناتو با نام جنگنده فلانکر شناخته میشوند. این دو هواپیما ویژگیهای مشترک زیادی دارند، اما تفاوتهای کلیدی آنها را برای مأموریتهای گوناگون مناسب میسازد.
سوخو-۳۰ یک جنگنده دو سرنشین، دوربرد و چندمنظوره است که برای انواع مأموریتهای رزمی از جمله برتری هوا به هوا و عملیات جنگی در هر شرایط جوی مناسب است. سوخو-۳۵، که نسخه پیشرفتهتر سوخو-۳۰ محسوب میشود، با بهرهگیری از موتورهای قدرتمندتر، سیستمهای مقابله الکترونیکی پیشرفتهتر و سیستمهای آویونیکی بهروز، هواپیما را با تشخیص دوربرد، اکتساب و ردیابی چندین هدف، بسیار قابل مانور کرده است.
تاریخچه توسعه و تولید سوخو-۳۵ یک نسخه بسیار پیشرفته از است که تغییرات گستردهای نسبت به نسخه قبلی دارد. توسعه این جنگنده چندمنظوره در اوایل دهه ۱۹۸۰ آغاز شد و اولین پرواز آن در سال ۱۹۸۸ انجام گرفت، جایی که تا آن زمان با نام شناخته میشد. این مدل به عنوان یک سوخو-۲۷ بسیار چابک ارائه شد که برای برتری هوایی طراحی شده بود اما قابلیتهای قابل توجهی در عرصه نبرد هوا به زمین نیز داشت.
تغییرات چشمگیر در حوزه موتورها، آیرودینامیک، سیستم آویونیک و روشهای ساخت شکل گرفته و در نهایت طراحی به طور کلی دگرگون شده و به تبدیل گردید. سوخو ۳۵ یک جنگنده چندمنظوره نسل ۴++ است که ناتو آن را با نام یا میشناسد. این جنگنده به عنوان جایگزینی برای جنگندههای و معرفی شده بود. تولید اولیه در سال ۱۹۸۸ آغاز شد و بعدها با طراحی جدید و نام سوخو ۳۵ ساخته شد.
اما تنها ۱۲ فروند از این هواپیما برای نیروی هوایی روسیه تکمیل شد و در نهایت تولید آن در سال ۱۹۹۵ متوقف گردید. نسخههای بهبود یافتهای از همانند و نیز ساخته شد اما تنها نمونه که در سال ۲۰۰۸ اولین پرواز خود را ثبت کرد، به نسخه اصلی این جنگنده روسی تبدیل شد. بر اساس برخی گزارشها، تا سال ۲۰۱۷ بیش از ۶۸ فروند در نیروی هوایی روسیه فعال بودهاند.
در سال ۲۰۱۵ چین ۲۴ فروند از این جنگنده چندمنظوره را سفارش داد و به اولین مشتری خارجی آن تبدیل شد. اولین ۴ فروند سوخوی ۳۵ روسی در سال ۲۰۱۶ تحویل چین شد و سال بعد نیز ۱۴ فروند دیگر تحویل داده شد. سال ۲۰۱۷ بود که اندونزی نیز سفارش ۱۱ فروند از این جنگنده را به روسیه داد، هرچند مدتی بعد این قرارداد فسخ شد. کارشناسان نظامی از عبارت ۴++ برای اشاره به نسل جنگنده روسی استفاده میکنند.
اگرچه در اصل این جنگنده نسخه روزآمدسازی شده است که اولین پرواز خود را در سال ۱۹۷۷ انجام داده بود، اما بسیار سریعتر است و قدرت مانور و برد بسیار بالایی دارد. سقف پروازی آن بالا بوده و سلاحهای قابل توجهی نیز حمل میکند. بدین ترتیب میتوان گفت سوخو ۳۵ تهدید بزرگی برای جنگندههای ۴+ غربی همانند،، یا F/ به شمار میآید، هرچند قابلیت پنهانکاری نداشته و نمیتواند رقیبی برای جنگندههای دارای توانایی پنهانکاری باشد.
موتور، آویونیک و تسلیحات بر پایه طراحی کارآمد ساخته شده و موتورهای بزرگ و قدرتمند آن توانایی پروازهای سوپرکروز برای زمانهای طولانی را به آن میدهد. با داشتن این موتورهای قدرتمند، سوخو ۳۵ توانایی رسیدن به سرعتهای سوپرسونیک را دارد بدون اینکه نیازی به بهرهگیری از فورس سوز باشد. این جنگنده میتواند ۱۱.۵ تن سوخت حمل کند و به سیستم آویونیک پیشرفته همانند رادار آرایه فاز فعال و قابلیت جستجو و ردیابی مادون قرمز مجهز است.
یک جنگنده طراحی شده برای برتری هوایی است و در درجه دوم به قدرت نبرد هوا به زمین آن دقت شده است. سوخوی روسی در بال و بدنه خود ۱۲ نقطه برای اتصال سلاح داشته و میتواند تا وزن ۸ تن مهمات حمل کند. سوخو ۳۵ میتواند موشکهای کوتاه برد یا میان برد برای نبردهای هوایی و چندین موشک IR و موشکهای با قابلیت هدایت راداری برای دعوا با اهداف زمینی حمل کند. از دیگر موشکهایی که سوخو ۳۵ میتواند حمل کند، موشک کروز ضد کشتی است.
همچنین این جنگنده توانایی حمل بمب و راکت نیز دارد. دیگر سلاح سوخو ۳۵ یک توپخانه ۳۰ میلیمتری با ۱۵۰ گلوله است. همچنین سیستم جامینگ داشته و میتواند در رادارهای دشمن اخلال ایجاد کند. انواع گوناگون سوخو سو-۳۵ نسخه اولیه بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۵ تولید میشد اما پس از طراحی در قالب هرگز به تولید انبوه نرسید.
توسعه جدید سوخو ۳۵ است که به موتورهای آزمایشی و سیستم وکتورینگ جدید مجهز شده بود که سپس از یک سری حوادث تولید آن به پایان رسید. مدلهای و نیز از همان تکنولوژی بهرهگیری میکنند. نسخهای بهبود یافته از سوخو ۳۵ است که برخی از تکنولوژیهای سوخو ۳۷ را در خود دارد، از جمله سیستم آویونیک پیشرفته، رادارها و موتور جدید. نیز یک هواپیمای آموزشی دو سرنشینه است که قابلیتهای جنگی کاملی دارد.
یک نسخه تک سرنشینه از این هواپیما در اواخر دهه ۱۹۹۰ ساخته شد که شباهت زیادی به دارد. مهمترین نسخه روزآمدسازی شده از و اولین نسخه از سوخو ۳۵ است که در تعداد زیاد تولید شد. این جنگنده تک سرنشینه توسط نیروی هوایی روسیه بهرهگیری شده و در اختیار مشتریان خارجی نیز قرار میگیرد. این جنگنده از موتورهای بهرهگیری میکند و اولین پرواز خود را در سال ۲۰۰۸ انجام داد.
در سال ۲۰۱۲ بود که نیروی هوایی روسیه سفارش خرید ۴۸ فروند از آنها را داد اما تا سال ۲۰۱۶ تعداد ۶۸ فروند از آنها به نیروی هوایی روسیه فروخته شد. همانطور که گفته شد، چین و اندونزی نیز از خریداران این جنگنده روسی بودهاند. اکنون ایران میتواند سومین کشور خارجی باشد که این جنگنده روسی را سفارش میدهد.
مشخصات کلی فنی جنگنده چند منظوره یک جنگنده روسی تک سرنشینه است که طول آن ۲۱.۹ متر، طول بالهای آن ۱۵.۳ متر، ارتفاع آن ۵.۹ متر است، در حالی که وزن آن در حالت خالی ۱۸.۴ تن بوده و در حداکثر وزن تیکاف میتواند تا ۳۴.۵ تن وزن داشته باشد. سوخو ۳۵ دو موتور 117S دارد که سرعت آن را به حداکثر ۲,۳۹۰ کیلومتر بر ساعت میرسانند. سقف پروازی جنگنده روسی ۱۸ کیلومتر بوده و برد آن نیز بین ۳,۶۰۰ تا ۴,۵۰۰ کیلومتر متغیر است.
یک توپ ۳۰ میلیمتری با ۱۵۰ گلوله دارد و توانایی حمل بمب و موشکهایی از قبیل،،،،،، را داراست. مطالب مرتبط برای مطالعه بیشتر؛ اولین جت جنگنده بومی کره جنوبی به پرواز درآمد + ویدیو سوخو-۵۷؛ سرعت گرفتن توسعه و ساخت جدیدترین جنگنده-بمبافکن نسل پنجم روسیه جت جنگنده سوخوی-۲۵ روسی در برابر جت آمریکایی جادوگر ای-۱۰
