مسعود جعفریجوزانی سینما لحظههای ناب را نشان میدهد، نه تعریف میکند, کارگاه انتقال تجربه فیلمسازی با حضور مسعود جعفریجوزانی، نویسنده و کارگردان نامدار، عصر روز گذشته برای اعضای باشگاه مخاطبان موزه سینما در سالن فردوس این مجموعه فرهنگی برگزار گردید.\سینما از تمسخر تا جدیتجعفریجوزانی در آغاز سخنرانی خود به دوران یادگیری سینما در سالهای گذشته اشاره کرد و بیان داشت زمانی که ما درس سینما میخواندیم، این هنر هنوز به جدیت گرفته نمیشد.
گاهی وقتی درباره سینما صحبت میکردیم، با تمسخر مواجه میشدند و میگفتند مگر سینما، خواندن میخواهد؟! در آن دههها، به جز مارکسیستها، بقیه به سینما به چشم تفریح نگاه میکردند. در واقع از نیمه دهه ۱۹۸۰ میلادی به بعد بود که سینما جایگاه جدیتری یافت.\لحظههای ناب سینما نشان دادنی، نه تعریف کردنیاو با تأکید بر تجربه شخصی در جوانی افزود من معتقدم سینما بیش از هر هنر دیگری نیاز به بسترسازی دارد.
ید باید خودت ببینی. چرا که لحظههای ناب سینما نشان دادنی هستند، نه تعریف کردنی.
دلم برای آنگونه سینما تنگ شده؛ به نظرم لحظههای نابی که قابل تعریف نیستند، خودِ سینما هستند.\اهمیت کلاس درک فیلم در دانشگاههاکارگردان فیلم شیرسنگی با تاسف به فقدان کلاس درک فیلم در دانشگاهها اشاره کرد متأسفانه در دانشگاهها کلاسی وجود ندارد که هفتهای یک فیلم نمایش دهند و از تماشاگران بخواهند درک خود را اعلام کنند. درک فیلم نوعی بسترسازی است که در جامعه باید بوجود آید.
ودند.\حس و فلسفه در روایت سینماییوی ادامه داد اگر سینما بخواهد قصه بگوید، مهم این است که من از آن قصه چه حسی دارم.
نحوه آمدن بازیگر، حال و هوای او در صحنه، در درک فیلم تأثیرگذار است. کسانی که سینما میخوانند باید نسبت به جهان و هستی نگرشی متفاوت داشته باشند و تلاش کنند حس و فلسفه را نیز همراه اثر بیاورند.
برای مثال، آلفرد هچکاک فیلم طناب را با یک شات ساخت تا مفهومی را منتقل کند و در واقع پاسخی به مونتاژ سینماگران مارکسیست دهد.\امضاهای منحصر به فرد در سینمای معاصرجعفریجوزانی با اشاره به تحولات نوین بیان داشت امروز میتوان با انواع لنزها، نظر تماشاگر را هدایت کرد.
یت کنیم.\نوشتن از آزار موضوع تا کشف خوداو در مورد فرآیند نوشتن تأکید کرد اگر میخواهید بنویسید، حتماً موضوعی شما را آزار میدهد.
اگر آن موضوع را برای کسی تعریف کردید، یعنی هنوز به پختگی کامل نرسیده و به دنبال تایید دیگران هستید. بنابراین قلم را بردارید و بنویسید، حتی اگر بد بنویسید، حتی اگر آغاز، میانه و پایان خوبی نداشته باشد؛ قطعاً جواهری در آن است که با جادوی نوشتن شما را به موضوع میرساند. به دنبال آنچه رسم است نروید؛ داستانی در دنیا باقی نمانده که گفته نشده باشد، اما وقتی شما مینویسید، موضوع دیگری است و تفاوت دارد.
ما نمیدانیم چقدر توانایی در وجودمان است و کمکم خود را کشف میکنیم، گویا هزاران آدم درون ما زندگی میکنند.
پس خلاق باشید، واژهها را کنار هم بچینید تا خود را پیدا کنید.\از فیلمنامه تا استوریبورد و ساختپس از نوشتن فیلمنامه، دکوپاژ خودش شکل میگیرد و آن زمان است که باید استوریبورد طراحی کنید، اما در زمان ساخت فیلم به آن متکی نباشید و شرایط دیگر را هم در نظر بگیرید، زیرا در غیر این صورت فیلم خوبی از آب درنمیآید.\پوستر بیانگر فضای فیلمجعفریجوزانی خاطرهای از مرحوم مرتضی ممیز را روایت کرد ممیز از من خواست فیلم شیرسنگی را ببیند تا پوستر را طراحی کند.
سه بار فیلم را دید، فیلمی که آن زمان بدون تدوین و موسیقی متن بود و تماشای آن چند ساعت طول میکشید. در نهایت پوستر را طراحی کرد که بیانکننده فضای فیلم بود.
وقتی پوستر را میبینید، باید متوجه شوید با چه نوع فیلمی روبرو هستید، در غیر این صورت کاری بیهوده است.\دیدنِ فیلمساز فراتر از دیدنِ معمولوی با تأکید بر اینکه سینماگر باید همه چیز را ببیند و هر دیدنی دیدن نیست گفت فیلمساز نکات ریز را میبیند، احساس بشر را درک میکند و معنی نگاه را میفهمد. زمین و زمان با یک فیلمساز واقعی حرف میزند.
گاهی با یک جمله، هم میزانسن مشخص میشود، هم شخصیتپردازی و هم زمان و مکان؛ مانند همه اهل شیراز میدانستند که داش آکل و کاکا رستم سایهی یکدیگر را با تیر میزدند.\ریتم در سینما فراتر از تقطیع و کاتدر مورد ریتم او بیان داشت پیش از این در سینما تقطیعها و کات را ریتم میدانستند، در حالی که این ریتم نیست.
ریتم مجموعهای از حرکت دوربین، حرکت بازیگر، خطوط و رنگ، نور و تقطیع است.\یادمان از علی نصیریان و اخلاقیات بازیگریدر پایان، جعفریجوزانی خاطرهای از علی نصیریان در فیلم شیرسنگی را به اشتراک گذاشت به یاد دارم برای این فیلم همه در یک خانه روستایی شبها میخوابیدیم و هیچکدام از بازیگران اعتراضی نداشتند. من همچنان معتقدم هیچ بازیگری مانند علی نصیریان نمیتوانست نقش مورد نظر من را در این فیلم بازی کند.
امیدوارم بازیگران جوان، علاوه بر بازیگری، از بزرگانی چون علی نصیریان، جمشید مشایخی، داوود رشیدی، عزتالله انتظامی و محمدعلی کشاورز، اخلاقیات را نیز بیاموزند.
