در هشت اوت ۱۹۸۹، آژانس فضایی اروپا مأموریت هیپارکوس را به فضا فرستاد. این ماهواره موقعیت صد هزار ستاره را با دقت بالا تعیین کرد. هیپارکوس به آرامی در محور خود می‌چرخید و چندین بار آسمان را در شیب‌های مختلف اسکن نمود.
مأموریت هیپارکوس تا سال ۱۹۹۳ ادامه یافت. این اولین آزمایش فضایی بود که به اختر‌سنجی دقیق و اندازه‌گیری موقعیت اجرام آسمانی اختصاص داشت. ماهواره اندازه‌گیری‌های دقیق درخشندگی‌های ذاتی، حرکات مناسب و اختلاف منظر ستاره‌ها را انجام داد و محاسبه بهتری از فاصله و شدت مماسی آن‌ها را ممکن ساخت.
هنگامی که داده‌های ماهواره با اندازه‌گیری‌های شدت شعاعی از طیف‌سنجی ترکیب شدند، اخترفیزیک‌دانان در نهایت توانستند همه شش کمیت موردنیاز برای تعیین حرکت ستارگان را اندازه‌گیری کنند.
کاتالوگ هیپارکوس با بیش‌تر از ۱۱۸ هزار و ۲۰۰ ستاره در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. کاتالوگ تایکو با دقت پایین‌تر و بیش از یک می‌لیون ستاره در همان زمان منتشر گردید.
هیپارکوس زوایای بین ستارگان کاملا جدا شده را اندازه‌گیری کرد و تغییرات روشنایی آن‌ها را که از یک رصد به رصد دیگر متغیر بود، ثبت نمود. هر ستاره‌ای که برای مطالعه انتخاب شده بود، در طول چهار سال نزدیک به صد بار مورد بازدید قرار گرفت.
