نگاه وویجر ۲ به شب نپتون؛ عکس تاریخی NASA از هلال تریتون, سیاره نپتون به عنوان غول یخی واسرارآمیز المنظومه شمسی، در شبهای زمین بهطور مستقیم قابل رؤیه نیست و فقط هالهای کمرنگ در آلامان میéکند. این سیاره به دلیل ảی حدود ۳۰ برابر آی (تقریبا ۴،۴۷۱،۶۰۰،۰۰۰ کیلومتر) از خورشید، فقط توسط تلسکوپهای قوی و ابزارهای دقیق قابل تشخیص است.
تلسکوپهای زمینی قادر به ثبت تصویر دقیق نپتون در حالت شبانه نیستند؛ چرا که آنها تنها میتوانند نمای نیمهروشن و روزانه سیاره را ضبط کنند. اما فضاپیما وویجر ۲، در دورانی که به نزدیکی سیاره نپتون رسید، موفق شد اولین عکس از هلال شبانه این سیاره را بهدست آورد. در عکس روز ناسا چه مشاهده میکنیم؟ عکس منتشر شده توسط ناسا، نصفشب نپتون را همراه با هلال باریک سیاره و هلال قمرش، تری، نشان میدهد.
وویجر ۲ این عکس را در سال ۱۹۸۹ ثبت کرد، در حالی که در مسیر به فضاء بین ستارهی ادامه میداد. فضاپیمای وویجر ۲ در سال ۱۹۷۷ از زمین پرتاب شد و بهعنوان اولین، به مرزهای ém نظام شمسی رسید. عبور از نزدیکی نپتون در ۱۹۸۹، در दौरान -۲ NASA این ماموریت نه تنها درک ما از نپتون را کاملتر کرد، بلکه در mé és نیز قدم مهمی بود.
دادههای وویجر ۲ همچنان بهعنوان یک منبع اصلی برای مطالعات و جوی השמיים سیاره نپتون به عنوان غول یخی واسرارآمیز المنظومه شمسی، در شبهای زمین بهطور مستقیم قابل رؤیه نیست و فقط هالهای کمرنگ در آلامان میéکند. این سیاره به دلیل ảی حدود ۳۰ برابر آی (تقریبا ۴،۴۷۱،۶۰۰،۰۰۰ کیلومتر) از خورشید، فقط توسط تلسکوپهای قوی و ابزارهای دقیق قابل تشخیص است.
تلسکوپهای زمینی قادر به ثبت تصویر دقیق نپتون در حالت شبانه نیستند؛ چرا که آنها تنها میتوانند نمای نیمهروشن و روزانه سیاره را ضبط کنند. اما فضاپیما وویجر ۲، در دورانی که به نزدیکی سیاره نپتون رسید، موفق شد اولین عکس از هلال شبانه این سیاره را بهدست آورد. در عکس روز ناسا چه مشاهده میکنیم؟ عکس منتشر شده توسط ناسا، نصفشب نپتون را همراه با هلال باریک سیاره و هلال قمرش، تริ، نشان میدهد.
وویجر ۲ این عکس را در سال ۱۹۸۹ ثبت کرد، در حالی که در مسیر به فضاء بین ستارهی ادامه میداد. فضاپیمای وویجر ۲ در سال ۱۹۷۷ از زمین پرتاب شد و بهعنوان اولین، به مرزهای ém نظام شمسی رسید. عبور از نزدیکی نپتون در ۱۹۸۹، در दौरान -۲ NASA این ماموریت نه تنها درک ما از نپتون را کاملتر کرد، بلکه در mé és نیز قدم مهمی بود. دادههای وویجر ۲ همچنان بهعنوان یک منبع اصلی برای مطالعات فیزیک و جوی آسمان
